|
De Nederlandsche Leeuw is het langst bestaande genealogische en heraldische tijdschrift van Nederland. Het werd opgericht in 1883 door een groep genealogen die de beoefening van de genealogie op een meer wetenschappelijke leest wilden schoeien dan tot dan toe gebruikelijk was. Aanvankelijk kenmerkte het tijdschrift zich door korte publicaties. De auteurs baseerden zich op archiefmateriaal en handschriftgenealogieën uit particulier bezit. De meeste aandacht ging uit naar nog bestaande geslachten en naar families die in de zestiende en zeventiende eeuw de Republiek als natie hielpen vestigen. Na de Eerste Wereldoorlog worden de oude familieaantekeningen meer en meer aangevuld met vondsten uit overheidsarchieven. De verdere openstelling hiervan maakte het de onderzoekers mogelijk tot meer gedegen publicaties te komen dan voorheen. Door nauwkeuriger annotaties werden die bovendien beter controleerbaar voor anderen. Na de Tweede Wereldoorlog begon het terrein van onderzoek zich geleidelijk aan te verbreden. Er kwamen meer publicaties over families die niet tot de adel of het patriciaat behoorden. Ook nam de belangstelling toe voor gewesten die in de periferie van de oude Republiek lagen, en voor onderzoek in het nabije buitenland. Onderzoekers verdiepten zich in toenemende mate in de vroege, middeleeuwse geschiedenis van allerlei Nederlandse geslachten. Op basis van uitgebreid bronnenonderzoek, en met inzet van de heraldiek en de zegelkunde ontrafelden zij voorheen schijnbaar onoplosbare problemen. Door weergave van biografisch relevante bronnen konden individuele personen duidelijker in maatschappelijk perspectief worden geplaatst. Het wetenschappelijk niveau van de genealogiebeoefening steeg hierdoor aanzienlijk. Naast genealogieën nam het tijdschrift van oudsher ook artikelen op over verwante onderwerpen, zoals over de Nederlandse adelspolitiek en de overheidsheraldiek. Er verschenen bronnenpublicaties, boekrecensies en er was een levendig verkeer van vragen en antwoorden van lezers. Vooral de rubriek Vragen en Antwoorden heeft sterk bijgedragen aan het karakter van het blad als een gemeenschappelijk bouwwerk waaraan velen hun steentje konden bijdragen. De niet aflatende pogingen om te komen tot aanvullingen en verbeteringen van eerdere publicaties, en een kritische houding van de redactie en van auteurs ten opzichte van valse pretenties en historische mythes, hebben het blad gemaakt tot wat het is. |
![]() |